Aloes doceniany od zarania dziejów

Aloes był doceniany przez różne cywilizacje od zarania dziejów. Pierwotne miejsca występowania bylin aloesowych były suche, gorące terytoria Afryki i Azji Mniejszej. Najprawdopodobniej dlatego pierwsze pisemne wzmianki o stosowaniu Aloe Vera Odnaleziono na glinianych tabliczkach sumeryjskich oraz na egipskich papirusach. Te pierwsze datuje się na 2200 r. p.n.e., czyli ponad 4 tysiące lat temu. Natomiast Papirus ebers, zawierający informacje dotyczące Aloe Vera pochodzi z 1552 r. p.n.e. (3,5 tysiąca lat temu). Jedna z archeologicznych teorii mówi, że królowa Kleopatra właśnie aloesowi zawdzięczała swoją
niezwykłą urodę. Jako roślina łatwo przystosowująca się do nowych warunków, Aloe Vera szybko zawędrował do Grecji, Rzymu, na tereny Dalekiego Wschodu, a także na teren Ameryki Północnej i Ameryki Południowej.. Pierwsze ślady obecności aloesu odnaleziono również w Egipcie, w „Egipskiej Księdze Lekarstw” oraz papirusie z Eber z 1550r. p.n.e.. Ówcześni Egipcjanie odnosili się do aloe vera w niemal mistyczny sposób. Stanowił on swego rodzaju prezent, który ofiarowywano podczas ceremonii pogrzebowych będącym symbolem życia po śmierci. Roślinę tą sadzono dookoła piramid, znacząc drogę faraonom do Krainy Umarłych. Do dnia dzisiejszego w Egipcie aloe vera sadzi się dookoła cmentarzy. Mahometanie zawieszali go nad wejściem swoich domów na świadectwo odbytej pielgrzymki do Mekki. Zwyczaj ten funkcjonuje po dziś dzień w ”Kraju Faraonów”. Aloes umieszczany jest nad wejściem nowego domostwa, w celu sprowadzenia do niego dobrobytu i zdrowia. Mimo, iż sposób ten pozbawiał go zarówno wody, jak i ziemi mógł przeżyć całe lata, a wręcz zakwitnąć